-----------------
يك روز رسد غمي به اندازه كوه
يك روز رسد نشاط به اندازه دشت افسانه زندگي چنين است گلم...
در سايه كوه بايد از دشت گذشت
----------------------




هیت‌کلیف اندرو لجر (4 آوریل، 1979 - 22 ژانویه 2008) بازیگر استرالیایی کاندید اسکار بود. او پس از بازی در نقش‌های تلویزیونی در دههٔ 90، شروع به کار در هالیوود کرد که فیلم‌های او هم از لحاظ تجاری و هم از دید منتقدین با موفقیت رو به رو بودند.

گذشته

او در شهر پرث در غرب استرالیا به دنیا آمد. مادر او سلی لجر بل (رمشاو) معلم زبان فرانسه و پدرش کیم لجر رانندهٔ اتومبیل‌‌های مسابقه‌ای و مهندس معدن بود. مادر او منسوب به کلن کمپبل است و پدرش نیز از خانواده‌ای می‌آید که در شهر پرث برای کارخانهٔ مهندسی‌شان معروف‌اند. نام هیت و خواهرش کیت، از روی نام شخصیت‌های اصلی کتاب بلندی‌های بادگیر -هیت‌کلیف و کاترین- اثر امیلی برونته برداشته شده است. هیت اولین تجربه‌های بازیگری‌اش را در 10 سالگی در مدرسهٔ گیلدفورد در نقش پیتر پن تجربه کرد.


زندگی حرفه‌ای

ابتدای کار

او در شانزده سالگی، امتحانات دیپلم دبیرستان را گذراند و از مدرسه بیرون آمد تا به دنبال بازیگری برود و به همراه دوستش تره‌ور دی‌کارلو، تا سیدنی با اتوموبیل رفتند. سپس حدود یک‌سال بعد به شهر خودش پرث برگشت تا در یک مجموعهٔ تلویزیونی به نام شیرین (1996) نقش یک دوچرخه‌سوار هم‌جنس‌گرا را بازی کند.

او در سال 1996، پیش از اولین فیلم‌بلند استرالیایی‌اش به نام سنگ‌سیاه، در یکی از محصولات کمپانی فاکس به نام غرش بازی کرد. در 1999، لجر بازیگر نقش اول فیلم کمدی-تین‌ایجری 10 چیز تو که من ازشون بدم میاد شد و همچنین نقش اول فیلم استرالیایی تحسین‌شدهٔ دو دست بود.

  سال‌های 2000

در فاصلهٔ سال‌های 2000 تا 2005، لجر در فیلم‌های وطن‌پرست، مهمانی هیولا، قصهٔ یک شوالیه، چهار پر،‌ ند کلی،‌ فرمان، و برادران گریم نقش‌آفرینی کرد. در سال 2001، جایزهٔ ستارهٔ آیندهٔ شو وست‌ را برای بازی در وطن‌پرست‌ و به مناسبت اکران جهانی قصهٔ یک شوالیه به دست آورد و در سال 2003، یکی از مردان بازیگر سال استرالیا به انتخاب فصل‌نامهٔ آقایان استرالیایی (GQ Australia) شد.

بازی لجر در سال 2005 در نقش انیس دل‌مار در یکی از مهم‌ترین فیلم‌های آن سال، کوهستان بروکبک، جوایز و نامزدی‌های زیادی برای او به ارمغان آورد. جایزهٔ حلقهٔ منتقدان نیویورک، حلقهٔ منتقدان سن‌فرنسیسکو، و نامزدی در رشتهٔ بهترین مرد نقش اول سال در اسکار و گلدن گلاب از آن جمله‌اند.

استفن هولدن، منتقد سینمایی نیویورک تایمز در نقد خود در مورد کوهستان بروکبک نوشت:

"آقای لجر و جیلنهال (بازیگر مقابل لجر در کوهستان بروکبک) این قصهٔ عاشقانهٔ دردناک را قابل لمس می‌کنند. آقای لجر به شکل معجزه‌آسایی در زیر پوست شخصیت سفت و سخت خود در فیلم ناپدید می‌شود. بازی او به راحتی با بهترین بازی‌های مارلون براندو و شان پن برابری می‌کند."

در نقدی دیگر در مجلهٔ رولینگ استون، پیتر ترورز می‌نویسد:

"بازی چشم‌گیر لجر یک معجزهٔ بازیگری است، انگار که او نقش را از درون خودش کنده باشد. لجر نه تنها می‌داند کاراکترش چطور راه‌می‌رود، حرف می‌زند و گوش می‌کند، بلکه حتی می‌داند که او چطور نفس می‌کشد. دیدن او که بوی پیراهن آویزان در کمد جک را نفس می‌کشد، فهمیدن درد از دست دادن عشق است."

همچنین در سال 2005، لجر در یک نسخهٔ داستانی از شخصیت جووانی کازانوا در مقابل سیه‌نا میلر بازی کرد. این فیلم یک کمدی‌رومانتیک بود که با برخوردهای متناقضی از جانب منتقدان رو به رو شد.

در سال 2006 او از سوی آکادمی هنرهای تصویری (اسکار) برای عضویت دعوت شد و در 2007 نیز یکی از شش بازیگری بود که در فیلمی که با نام "من آن‌جا نیستم" از زندگی باب دیلن ساخته شد، نقش او را ایفا کرد.

در سال 2007، لجر نقش هیولای معروف داستان‌های کمیک، " جوکر" در فیلم شوالیهٔ سیاه (دنباله‌ای بر فیلم بت‌من شروع می‌کند) را بازی کرد. در این فیلم او در مقابل کریستین بل،‌ هم‌بازی‌اش در فیلم من آن‌جا نیستم نقش‌آفرینی کرده است.

او قرار بود در فیلم تصورات دکتر پارناسوس در نقش تونی در مقابل تام ویتس و کریستوفر پلامر بازی کند. این فیلم در زمان مرگ لجر در مرحلهٔ پیش‌تولید بود. همچنین هیت به همراهی الن اسکات، نویسنده و تهیه‌کنندهٔ سوئدی، در حال کار بر روی اقتباسی از روی پیش‌مرگ ملکه اثر والتر تویس بود. این فیلم قرار بود اولین اثر سینمایی هیت در مقام کارگردان باشد.

کارگردانی

هیت لجر قصد داشت قدم‌هایی در زمینهٔ کارگردانی بردارد که حاصل اولین تلاش‌های او در این زمینه، ساخت چند موزیک‌ویدیو به اضافهٔ یک فیلم کوتاه بود. او در سال 2006، ویدیویی برای بن هارپر، و دو ویدیو برای ان‌فا رپ‌خوان استرالیایی ساخت. در جشنوارهٔ فیلم ونیز 2007، او از تمایلش برای ساخت فیلمی از زندگی نیک دریک، آوازه‌خوان انگلیسی که در سال 1974 در سن 26 سالگی به شکل غم‌انگیزی درگذشت سخن گفت. لجر بعداً به عنوان اولین قدم برای شروع کار بر روی این پروژه، فیلم کوتاهی با حضور خودش دربارهٔ یکی از آهنگ‌های نیک به اسم (سگ چشم سیاه) ساخت. فیلم لجر بعداً در یک مجموعه‌ فیلم به نام خانهٔ آن‌ها: بازتاب‌ها در مورد نیک دریک که به یاد نیک دریک تهیه شده بود قرار گرفت.

  موسیقی

لجر یک کمپانی ضبط و تهیهٔ موسیقی را با بن هارپر شریک بود. ویدیویی که برای هارپر ساخت نیز بخشی از این شراکت او در کمپانی بود.

  تصویر عمومی

خبرنگارها

هیت رابطهٔ پرتنشی با خبرنگارها و عکاس‌های مزاحم -پاپاراتزی‌ها- داشت. آن‌ها مدعی بودند که هیت در سال 2004 در سیدنی به یکی از آن‌ها تف و بعد هم حمله کرده بوده، که هیت این ادعا را تکذیب می‌کرد. در ژانویهٔ 2006 و در جریان مراسم افتتاحیهٔ کوهستان بروکبک، پاپاراتزی‌ها به عنوان انتقام، با تفنگ‌های آب‌پاش به هیت و میشل ویلیامز حمله کردند که این اتفاق باعث شد لجر خانه‌‌اش در سیدنی را به قیمت 7 میلیون‌دلار استرالیایی بفروشد.

رسانه‌ها در مورد دیگری نیز با هیت مشکل داشتند. در جریان مراسم اهدای جوایز سالانهٔ بازیگران (S.A.G)، هنگامی که لجر به همراهی جیک جیلنهال بر روی صحنه رفت تا کلیپی از کوهستان بروکبک را معرفی کند، با خنده، طوری متن معرفی را خواند که بعداً این رفتارش از سوی لس‌آنجلس تایمز، به نوعی تمسخر همجنس‌گراها تعبیر شد. لجر بعداً اعلام کرد که این رفتارش صرفاً به علت اضطراب موجود در صحنه بوده، چون تنها چند دقیقه قبل از مراسم به او اعلام کرده بودند که باید جوایز را او اهدا کند و خطاب به روزنامه گفته بود "من متاسفم و به‌خاطر مضطرب‌بودن‌ام عذرخواهی می‌کنم!"

لجر یک بار دیگر زمانی از سوی خبرگزاری‌ها مورد سرزنش قرار گرفت که در مصاحبه‌ای گفته بود که کوهستان بروکبک در ویرجینیای غربی توقیف شده است، در حالی‌که حقیقت این‌طور نبود و فقط یک سینما چنین کاری کرده بود. همچنین او گفته بود که در ویرجینیای غربی تا دههٔ 80، اعدام بدون محاکمه وجود داشته است. بنا بر ادعای مورخان، چنین چیزی صحیح نبوده و آخرین اعدام‌های از این دست در آمریکا به 1931 برمی‌گردند.

زندگی خصوصی

از آگوست 2002 تا آوریل 2004،‌ هیت با نائومی واتس رابطه داشت که با او سر صحنهٔ فیلم ند کلی آشنا شده بود. پیش از آن هم هیت با لیزا زین و هتر گراهام رابطه داشت.

لجر همسر میشل ویلیامز -هم‌بازی‌اش در فیلم کوهستان بروکبک بود. دختر آن‌ها به نام ماتیلدا رز در روز 28 اکتبر 2005 به دنیا آمد و جیک جیلنهال و بیزی فیلیپس، پدرخوانده و مادرخواندهٔ ماتیلدا شدند.

در آگوست 2007، هفته‌نامهٔ آس ویکلی مدعی شد که هیت و میشل به علت وضعیت کاری پرمشغله‌شان از یکدیگر جدا شده‌اند. در آن زمان نه میشل و نه هیت این ادعا را تایید نکردند. در سپتامبر همان سال، پدر میشل در مصاحبه‌ای با سیدنی تلگراف تایید کرد که آن دو از هم جدا شده‌اند.

  مرگ

در روز 22 ژانویهٔ 2008، پیکر هیت در آپارتمانش در طبقهٔ چهارم ساختمانی در خیابان 421 بروم در محلهٔ سوهوی نیویورک پیدا شد. بنابر گزارش پلیس، ترسا سولومون،‌ خدمتکار خانه حدود ساعت 12:30 ظهر به آپارتمان هیت می‌رود و وقتی حدود ساعت یک برای تعویض لامپ حمام به اتاق هیت وارد می‌شود، او را در حالی پیدا می‌کند که روی تخت رو به صورت دراز کشیده و پارچه‌ای سفید تا روی شانه‌اش بالا کشیده شده بوده و خروپف می‌کرده. حدود یک‌ساعت و نیم بعد ماساژور هیت به آپارتمان او می‌آید. تا ساعت 3 هیت از اتاق بیرون نمی‌آید، و به همین علت به موبایل هیت زنگ می‌زند و جوابی نمی‌گیرد. او سپس وارد اتاق هیت می‌شود و شروع به آماده کردن میز ماساژ و بعد هم سعی در بیدار کردن هیت می‌کند. بعد از آن با موبایل مری-کیت آلسن تماس می‌گیرد که شماره‌اش در دفتر تلفن موبایل هیت بوده است. مری-کیت می‌گوید که یکی از افراد محافظش را به آپارتمان می‌فرستد. بعد از این‌که ماساژور دوباره سعی در بیدار کردن هیت می‌کند، به 911 (اورژانس) زنگ می‌زند. ماموران اورژانس اقدامات اولیه را انجام می‌دهند، ولی در ساعت 3:36 بعدازظهر، اعلام می‌کنند که هیت درگذشته است.

پلیس گفته است که داروهایی در حمام خانهٔ هیت پیدا کرده‌اند ولی هیچ نشانهٔ مشخصی که حاکی از خودکشی هیت باشد یافت نشده.

خانوادهٔ لجر، همان روز در جلوی منزل مادر هیت در شهر پرث، نامه‌ای را در حضور خبرنگاران خواندند:

"ما، خانوادهٔ هیت، مرگ دردناک و زودهنگام فرزند و برادر عزیزمان و پدر ماتیلدا را تایید می‌کنیم. او در خوابی آرام در ساعت 3:30 بعدازظهر در اتاقش توسط خدمتکار منزلش پیدا شده است. ما از همهٔ دوستان و مردم در همه‌جای دنیا تشکر می‌کنیم. هیت در طول زندگی کوتاهش بر مردم بسیاری تاثیر گذاشته است، ولی عدهٔ کمی بودند که او را واقعاً بشناسند. او مهربان و عاشق زندگی بود. در حال حاضر هم درخواست می‌کنیم که وضعیت ما را درک کنید و اجازه بدهید که در خلوت خودمان بتوانیم با این اتفاق کنار بیاییم."

در واکنش به درگذشت هیت، همسر سابقش میشل ویلیامز اعلام کرد که شنیدن این خبر برایش بسیار ناگوار بوده و هواپیمایی برای بازگشت از سوئد به آمریکا گرفته است. همچنین کوین راد، نخست‌وزیر استرالیا در واکنش به این خبر گفت "بسیار دردناک است که ما یکی از بهترین بازیگران کشورمان را در اوائل زندگی‌اش از دست دادیم"، نیکول کیدمن مرگ هیت را یک تراژدی نامید و با خانوادهٔ هیت ابراز همدردی کرد، و الن هورن، مدیر و رییس کمپانی برادران وارنر گفت "جامعهٔ هنر استعداد بسیار بزرگی را از دست داد. هیت بازیگری بزرگ و انسانی استثنایی بود."


جوایز



 

نوشته شده توسط صدف در شنبه ششم بهمن 1386 ساعت 19:46 موضوع بيوگرافي | لینک ثابت